بهارستان، یک دنیا خاطره

مرجان حاجی رحیمی

داستان به بیش از 60 سال پیش باز می‌گردد. همان روزهایی که تازه میدان بهارستان به شکل و شمایل کنونی ساخته شده‌بود، خاطره به نقل از مامان نصرت است که خانه‌شان در سرچشمه بود، کوچه پروفسور شهاب،‌ نزدیکی‌های حسینه سادات. شب‌های جمعه عموحسن دست مامان نصرت را که هنوز به سن مدرسه نرسیده بود، می‌گرفت و به عشق بستنی تا میدان بهارستان پیاده می‌آورد، به میدان که می‌رسیدند مامان نصرت محو تماشای فواره‌ها می‌شد و بعد از پایان یافتن بستنی دوباره پیاده تا خانه می‌رفتند. مامان نصرت همیشه این خاطره را تعریف می‌کرد شخصی‌ترین خاطره‌ای که از میدان بهارستان شنیده‌ام و به روزهایی اشاره دارد که اهالی محل برای تفریح و سرگرمی با خانواده و فرزندان خود در آن وقت می‌گذراندند.

گرچه خانه‌ مادربزرگ از سرچشمه به خیابان هدایت منتقل شد اما باز هم زندگی ما حول میدان بهارستان گذشت. روزهایی که از بهارستان پیاده تا هدایت می‌رفتم و در کوچه پس کوچه‌های آن سر به هوا بودم تا خانه هایی را ببینم که هریک معماری بی‌نظیری داشت با سردرها، پنجره‌ها و درهای منحصر بفرد.

حالا هم با آنکه خانه مادربزرگ یکسالی می‌شود خالی است که همچون رسم نانوشته این روزهای تهران، تخریب شود تا جایش آپارتمانی سرد و بی‌روح قد بکشد، هنوز گذرم به بهارستان می‌افتد برای تجدید خاطرات و کمی هم سر به هوایی.

میدان بهارستان را شاید بتوان یکی از دست نخورده‌ترین و قدیمی‌ترین میدان‌های تهران نامید، شاید به همین دلیل است که سازمان میراث فرهنگی آن را در فهرست آثار ملی ثبت کرده‌است. این میدان از کودتای ۲۸مرداد تا ترور حسنعلی منصور، از راه پیمایی‌های مردمی تا تشییع جنازه‌های باشکوه خاطره دارد، فقط کافی است کمی به تاریخ علاقمند باشید و وقتی برای پیاده روی داشته‌باشید. می‌توانید از فروشگاه‌های ابزارآلات موسیقی سنتی که گهگاه نوایی نیز از آنها شنیده می‌شود، دیدن کنید، به تماشای عکس‌های قدیمی آویخته در عکاسخانه تهامی بایستید، معماری زیبای کلانتری بهارستان را ببینید، گشتی در پاساژ کیف و کفش آن بزنید و از همه مهمتر ساختمان نخستین مجلس نمایندگان کشور را ببینید که دو سه سالی می‌شود زیبایی‌اش تحت تاثیر ساختمان بلند مرتبه ای که پشت آن در حال ساخت است، خدشه‌دار شده‌است. گرچه برخی یادگارهای میدان دیگر نیستند و در خاطره‌ها باقی مانده‌اند، همچون آزمایشگاه جناب که از نخستین آزمایشگاه‌های طبی تهران‌بود و یا انتشارات فروهر که تاسیس آن به سال ۱۳۲۵بازمی‌گردد و سال‌هاست که تعطیل شده‌است.

خلاصه اینکه در میدان بهارستان باید سر به هوا بود هرچند مامان نصرت‌ها و عموحسن‌های بسیاری چشم از جهان فروبسته‌اند تا خاطرات گذشته آن را بیان کنند.

فراخوان صفحات داخلی

معرفی کتاب

معرفی کتاب و انتشارات سازمانی

آینه رسانه ها

آینه رسانه ها

نگارخانه