بازگشت فضاهای خالی به آغوش فضاهای شهری

طراح پروژه درنگ گاه شماره هفت گفت: درنگ گاه‌ها می‌توانند باعث افزایش تعاملات شهری شوند و به نظرم بازگشت فضای خالی به عنوان فضای شهری به‌ویژه در بافت‌های متراکم این مهم را محقق می‌کند.
 

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل سازمان زیباسازی شهر تهران، امیر قاسم‌پور با بیان این مطلب افزود: زمینی که برای درنگ گاه هفت در نظر گرفه شده در محدوه محله زمزم و مجاورت خط راه آهن تهران جنوب واقع شده که در کنار آن تعداد زیادی زمین رها شده وجود دارد. کاری که در این پروژه ودر ابتدا انجام دادیم رجوع به تاریخچه اتفاقات قبلی در این محدوده بوده تا ببنیم علت به‌وجود آمدن این زمین‌های خالی چه بوده است در نهایت به این نتیجه رسیدیم، علت این موضوع توسعه راه آهن و تخریب منازل مسکونی و رهاسازی این فضاها بوده است.
وی ادامه داد: همیشه در پروژه‌های مختلف شهری این اتفاق می‌افتد و ما در باره آن مطالعات بین المللی‌ هم انجام داده‌ایم. این فضاها، فضاهای شهری هستند که بر اثر اجرای دیگر طرح‌های شهری در شهر ایجاد می‌شوند.
قاسم‌پور افزود: ما به این نتیجه رسیدیم که به جای تنها انجام دادن کارهای معماری در این محل، به آن فکر بدهیم. به همین علت هم فضایی که در اختیارمان قرار گرفته بود را به سایت‌های کوچک‌تری تبدیل کردیم. محل قرارگیری این سایت در تقاطع خیابان مهدوی و خیابان مقدم دارای گره شهری است.
طراح پروژه درنگ گاه شماره هفت گفت: در این محور پل عابر پیاده‌ای احداث شده است و براساس بررسی‌های انجام شده، مشخص شد این پل از 15 سال پیش در این محل قرار گرفته‌است. وجود آن به دلیل تردد زیاد مردم از منطقه مقدم و خیابان حریری بوده است که باید از خط راه آهن عبور کرده و به مترو زمزم برسند. عملا این محل محور اصلی تردد پیاده است.
وی توضیح داد: کاری که ما در این محدوده انجام دادیم احداث پلازای کوچک شهری تنها با تغییر متریال شهرسازی اتفاق می‌افتد. پاسخی که ما به پروژه دادیم نساختن است، به این معنای نشان دادن و پررنگ کردن فضای خالی شهری است. در این روش حداقل سرعت خودروها را کاهش می‌دهیم و حرکت زندگی را سریعتر می‌کنیم، در واقع محیطی را می‌سازیم که پیاده بر سواره مسلط است.
قاسم‌پور درباره متریالی که قرار است به‌کار بگیرند، گفت: از منظر دیگر موضوع متریال مطرح است که ما از چوب‌های تراورس و آهن استفاده می کنیم. سعی کردیم همین متریال را هم از همین منطقه استفاده کنیم.
طراح پروژه درنگ گاه شماره هفت با اشاره به برخورد مردم با این پروژه، اضافه کرد: جنس پروژه به شکلی است که مشارکت مردم بعد از اتمام اتفاق می‌افتد و مردم با این پلازای شهری ارتباط برقرار می‌کنند. مردم برای برقراری ارتباط با زمین‌های خالی که در شهر ایجاد می‌شود سعی می‌کنند، از آن استفاده کنند. البته ما سعی کردیم کارهایی را انجام بدهیم تا تقابلی با خواسته مردم نداشته باشد.
وی با بیان اینکه هدف ما افزایش تعاملات اجتماعی است، تصریح کرد: وقتی این زمین را بررسی کردیم متوجه شدیم که نسبت توده به فضا بسیار بالاست، سعی کردیم این فضای خالی را به آنها برگردانیم و چیز دیگری نسازیم و نشان دهیم که این فضا بخشی از فضای زندگی شهری است.

تبلیغات فرهنگی

معرفی کتاب

معرفی کتاب و انتشارات سازمانی

آمار و اطلاعات

نگارخانه