عضو شورای سیاست گزاری و انتخاب آثار ششمین دوسالانه مجسمه های شهری:

مجسمه‌های شهری پس از نصب در شهر داوری نهایی می شوند

یکی از اعضای شورای سیاست گزاری و هیات انتخاب آثار ششمین دو سالانه مجسمه‌های شهری تاکید کرد که برای قضاوت درست لازم است آثار رسیده به دبیرخانه پس از اجرای نهایی داوری شوند.
 

به گزارش روابط عمومی سازمان زیباسازی شهر تهران، امیر وفایی عضو شورای سیاستگزاری و هیات انتخاب ششمین بی‌ینال مجسمه‌های شهری تهران، درباره سیاست‌های این دوره دوسالانه گفت: دو هدف اصلی از روز اول مد نظر ما بود که می‌خواستیم در ششمین دوره حتما اعمال شود. یکی از آنها حضور مجسمه‌سازان باسابقه و حرفه‌ای در این رقابت بود.
او به دومین هدف شورای سیاست‌گزاری در دوره حاضر اشاره کرد و گفت: در درجه دوم روی کیفیت آثار تاکید داشتیم. سیاست‌های بی‌ینال در سال‌های گذشته مبتنی بر کمیت بود. به همین دلیل در هم‌اندیشی با اعضا به این نتیجه رسیدیم که کم کم باید حضور آثار کیفی جایگزین کمیت شود.
این هنرمند دلیل عمده این نگاه تازه به برگزاری دوسالانه مجسمه‌های شهری را نگاه صاحب‌نظران به این سمت که بی‌ینال به خودی خود دارای اعتبار باشد ذکر کرد و گفت: هرچند در نهایت هنرمند خاصی به این کارزار دعوت نشد ولی فراخوان با این هدف صادر شد. زیرا حسب تجربه‌های قبلی می‌دانیم که اگر از هنرمند پیشکسوتی دعوت جداگانه‌ای صورت گیرد، معمولا هنرمند یکی از آثار آرشیوی‌اش را به دوسالانه می‌فرستد. این مساله به خصوص در بخش غیرمسابقه‌ای بیشتر به چشم می‌آید. به همین دلیل مدعوی نداشتیم.
وفایی درباره تاکید شورای سیاست‌گزاری بر ارتقای کیفیت بی‌ینال گفت: قرار بر این شد که اعلام شود از این پس مجسمه‌های شهری تهران تنها از طریق دوسالانه پذیرفته و در شهر اجرا می‌شوند. مگر در موارد خیلی خاص که سازمان زیباسازی می‌تواند از روش های دیگری برای به کار گیری آثار هنری شهری استفاده کند. این موضوع باعث می‌شود که هنرمندان باسابقه‌تر وارد چرخه رقابت شوند و از سویی آثار باکیفیت‌تری برگزیده شوند.
او ایجاد انگیزه برای هنرمندان صاحب‌سبک را یکی دیگر از مزایای این سیاست دانست و گفت: البته باید بگویم که امسال علی‌رغم این تمهیدات بسیاری از بزرگان عرصه مجسمه سازی در دوسالانه شرکت نکردند. باید در امر اطلاع رسانی بیشتر کوشید.
امیر وفایی گفت: کیفیت یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های بنده است. البته نتیجه کار کاملا به آثاری که به دبیرخانه می‌رسند بستگی دارد اما به عقیده بنده اگر فقط سی اثر با کیفیت داشته باشیم بهتر از تعداد زیادی اثر فاقد استاندارد هنری است.
او همچنین درباره شورای انتخاب آثار نیز گفت: در این بخش دست ما متاسفانه زیاد باز نبود. قرار از ابتدا این بود که کارهای درجه اول انتخاب شود. 170 کار به دست ما رسید. طبق فراخوان از کسانی کار می گرفتیم که قبلا تجربه کار شهری داشته باشند و یا قبلا در بی‌ینال‌ها شرکت کرده بودند.
او بی‌ینال مجسمه‌های شهری را در برگیرنده تمام بضاعت مجسمه‌سازی ایران ندانست و گفت: نیمی از بضاعت هنرمندان ما در این بی‌ینال قابل مشاهده است و نه همه آن. بنابراین هنوز خیلی با دوره‌های قبلی فاصله نگرفتیم. از طرفی شهر تهران فضاهای خیلی مناسبی برای نصب مجسمه ندارد. حقیقت این است که در بسیاری از موارد مجسمه‌ها به فضا تحمیل می‌شوند.
این هنرمند باسابقه مجسمه‌سازی در ادامه سخنش درباره نحوه قضاوت آثار دوره ششم گفت: برای اینکه از کیفیت کارها مطمئن شویم امسال نحوه قضاوت را تغییر دادیم. زیرا شخصا معتقدم کاری از این جنس باید در نهایت در فضایی که نصب شده قضاوت شود. قرار است تعدادی از کارها انتخاب، مکان‌یابی و نصب شوند و کار نهایی پس از نصب در شهر داوری شود. این خودش به هماهنگی فضاهای شهری با آثار هنری کم بسیاری می‌کند.
وی افزود: فضای شهری تهران نیز مثل همه شهرها نیاز به همه نوع مجسمه دارد و نباید تنها روی یک نوع آن تمرکز کنیم. همان‌طوری که نیاز به مجسمه‌های فیگوراتیو داریم،‌ نیاز به سازه‌های مانیومنتال (یادمانی) نیز هست.
او همچنین گفت: وظیفه هنرمند این است که از مواد اولیه ماندگار و سازگار با محیط باز استفاده کند تا اثرش در طولانی‌ مدت ماندگارتر باشد. اما در سوی دیگر ماجرا مدیریت شهری است که باید مدام آثار را تعمیر و نگهداری کند تا از بین نرود. طبیعی است که هر اثر در معرض نور و رطوبت رنگ اولیه‌اش را از دست می‌دهد. البته مثلا ممکن است سنگ و برنز نیاز به تعمیر آنچنان نداشته باشد و مدیریت به سمتی برود که از این مجسمه‌ها استقبال بیشتری شود.
امیر وفایی گفت: البته در سال‌های اخیر بودجه سازمان زیباسازی هم مثل سایر نهادها کم بوده است. بنابراین طبیعی است که هنرمندان را به سمت استفاده از فایبرگلاس و فلزات کم‌بها سوق دهند. بنابراین باید نگهداری از آنها را جزو اولویت‌های خود قرار دهند که به مرور زمان شاهد فرسودگی آثار منتخب شهری نباشیم.

تبلیغات فرهنگی

آمار و اطلاعات

نگارخانه