امیراحمد فلسفی، هنرمند خوشنویس:

تاسیس موزه‌ای برای خوشنویسی آرزوی دیرینه‌ای بود که برآورده شد

امیراحمد فلسفی، هنرمند خوشنویس با بیان اینکه یکی از معضلات مهمی که در عرصه خوشنویسی در ایران وجود دارد، کافی نبودن تعداد ساختمان‌های موزه مربوط به هنر خوشنویسی است، گفت: باید موزه‌ها و کتابخانه‌هایی وجود داشته باشد که قطعات و کتاب‌های خوشنویسی را مستقیماً در اختیار مخاطبان قرار بدهد.
 

به گزارش روابط عمومی و اموربین الملل سازمان زیباسازی شهر تهران، او با تاکید براینکه بازدیدکننده‌های آثار هنری باید با اصل آثار هنری ارتباط برقرار کنند، ادامه‌داد: موزه‌ها باید بهترین آثار ممکن را جمع‌آوری کرده و مستقیماً در معرض بازدید مخاطبان قرار بدهند.
فلسفی با تاکید براینکه تأسیس یک موزه خوشنویسی بعد از گذشت هزار سال از سابقه خوشنویسی اسلامی اتفاق عجیبی است، افزود: متولیان موزه خوشنویسی وظیفه سنگینی به دوش دارند، چون میلیون‌ها خوشنویس ایرانی می‌تواند در موزه خوشنویسی سازمان زیباسازی جای بگیرد.
او با اشاره به اینکه به هر نحوی شده، این موزه باید غنی‌ترین موزه خوشنویسی جهان شود تا همه به آن افتخار کنند، گفت: ابزار این اتفاق وجود دارد. در هیچ کجای دنیا به اندازه ایران ذخیره هنری خوشنویسی موجود نیست. پس همین موضوع بار سنگینی را روی دوش مسئولین موزه می‌گذارد تا تلاش بیشتری کنند که موزه خوشنویسی به یک موزه غنی تبدیل شود.
به گفته این هنرمند خوشنویس ارزشی که تأسیس موزه خوشنویسی و تکمیل آن می‌تواند برای جامعه ما دارد، هزاران برابر بیشتر از این سرمایه‌گذاری کردن‌هایی است که صورت می‌‌گیرد.
او با تاکید براینکه موزه خوشنویسی سازمان زیباسازی شهرداری تهران باید مرکز بهترین آثار هنری هنرمندان گذشته و معاصر در ایران باشد، گفت: باید خارجی‌ها برای دیدن آثار خوشنویس‌های ایرانی به ایران بیایند، نه آن‌که ما برای دیدن آثار هنرمندان خودمان به کشورهای دیگر برویم. این موضوع وظیفه مسئولان ما را سنگین‌تر می‌کند.
فلسفی با اشاره اینکه تأسیس یک موزه اختصاصی تمام عیار برای خوشنویسی، آرزوی همیشگی ما و نیاز جامعه خوشنویسی بوده است، ادامه‌داد: خوشبختانه امروز این قدم به همت سازمان زیباسازی برداشته شده است و به نظرم باید از تمام کسانی که در این امر اهتمام ورزیده‌اند، سپاس‌گذار بود و از ایشان تقدیر و حمایت کرد. امیدوارم این کار به بهترین شکل به انجام برسد و پاسخگوی خوبی برای نیاز جامعه خوشنویسی باشد.
به گفته این استاد خوشنویسی یک موزه برای سر زنده بودن و بقا، مثل یک موجود زنده که همیشه احتیاج به خوراک و انرژی دارد، باید دائماً در تکاپو باشد و به شکل‌های مختلف تغذیه شود. مخزن یک موزه باید به مرور غنی‌تر شده و کارشناس‌ها و مدیریت‌ آن‌ هم به روزتر و حرفه‌ای‌تر شوند. برنامه‌ریزی‌های یک موزه نیز باید به روز و مطابق استانداردهای جهانی باشد. برداشتن اولین قدم در این راه را به همه تبریک می‌گویم و امیدوارم که این قدم، آخرین قدم در این راه نباید و در ادامه قدم‌های بلندتری برداشته شود.
او با بیان اینکه موضوع مدیریت موزه خیلی حائز اهمیت است، ادامه‌داد: بعضی از موزه‌های بزرگ دنیا بازدیدکننده‌های خیلی زیادی ندارند که علت اصلی آن قطعاً مشکل مدیریتی است. موزه‌ها باید زمینه‌ جذب بازدیدکنندگان را فراهم کنند و فکرشان هم تنها به ارائه آثار معطوف نکنند.
به گفته فلسفی موزه‌ها باید فرهنگ را به بیننده انتقال بدهند و این کار نیازمند سرمایه‌گذاری به صرف هزینه است. موزه یک محل انتفاعی نیست و نگهداری موزه نیازمند هزینه کردن است که البته خود این کار یک نوع سرمایه‌گذاری است و مسلماً بازده مالی خوبی را هم برای آن فرهنگ به همراه دارد.
این استاد خوشنویسی با اشاره به اینکه امروزه فراگیری آموزش به صورت مجازی باب شده که از آن گریزی هم نیست اما هر کدام همه آموزش‌ها اقتضائیات خودش را می‌طلبد، گفت: یک اثر هنری در بالاترین حد فرهنگ یک جامعه قرار دارد. این اثر را شاید بتوان چاپ کرد و به همه جای دنیا فرستاد اما مطمئناً با فضای مجازی و چاپ پوستر و کتاب، حس و انتقال پیام به مخاطب حاصل نمی‌شود.
او با تاکید بر اینکه کار مهمی که موزه‌ها می‌توانند انجام بدهند این است که آثار را مستقیماً در معرض دید مخاطبان قرار بدهند تا مخاطبان بتوانند ارتباطی که لازم است را با آثار بگیرند، افزود: به این صورت مخاطبان یک چیزی از آثار درک کرده و به خود اضافه می‌کنند، این موضوع باید در موزه خوشنویسی ایران مورد توجه قرار بگیرد.
فلسفی با بیان اینکه هنر خوشنویسی ریشه حداقل 1700 ساله در ایران دارد، ادامه‌داد: تأسیس یک موزه اختصاصی تمام عیار برای خوشنویسی، آرزوی همیشگی ما و نیاز جامعه خوشنویسی است.
او با اشاره به اینکه تا 30 سال پیش تقریباً هیچ خوشنویسی کلکسیونر نبود اما الآن تعداد قابل توجهی از خوشنویس‌های تراز اول خودشان جزو کلکسیونرها هستند، گفت: این سرمایه عظیمی است که یک خوشنویس می‌تواند از گنیجنه هنر گذشته بهره‌مند شود. اما موزه‌های ما باید به مراتب قوی‌تر باشند.
به گفته این هنرمند موزه محل ارائه آثار درجه یک است و باید بهترین آثار به هر قیمتی که وجود دارد، از همه جای دنیا جمع‌آوری شده و در موزه‌ قرار داده شود. موزه خوشنویسی ایران باید به قدری غنی باشد که از همه جای دنیا به آن مراجعه کنند و کارشناسان و اساتید مختلف از محتویات درون آن بهره‌مند شوند.
فلسفی با اشاره به اینکه شاخص‌ترین هنرهای اسلامی، دو هنر معماری و خوشنویسی هستند و بقیه هنرهای اسلامی بعد از این دو هنر شاخص قرار می‌گیرند، گفت: اگر بگوییم اهمیت هنر خوشنویسی از اهمیت هنر معماری بیشتر است، اغراق نکرده‌ایم چون هنر معماری به لحاظ تنوعی محدودیت دارد و فقط در مساجد و یک سری محل‌های دیگر قابل استفاده است اما هنر خوشنویسی بی نهایت متنوع است. شاید غیر مسلمان‌ها هنر اسلامی را در وهله اول با خوشنویسی بشناسند. بنابراین لازمه توجه به این هنر در یک کشور اسلامی به مراتب احساس می‌شود.

معرفی کتاب

  • فصلنامه "تبلیغات" شماره هجدهم که در تیر ماه نود انتشار یافت صفحاتی را به موضوع "نگاه زیباسازی، نگاهی مردمی" اختصاص داد       برای بارگزاری این مطلب اینجا را کلیک کنید
معرفی کتاب و انتشارات سازمانی

آینه رسانه ها

آینه رسانه ها

نگارخانه