منظر شهری محله‌های شهر تهران(مبنای مدیریت محله محور)ل.سلطانی

چکیده

یکی از مهم ترین رویکردهای طرح جامع جدید کلانشهر تهران، تبدیل شهرداری به یک نهاد اجتماعی است که بستر تحقق آن تعامل بیشتر بین شهروندان و شهرداری با محور قرار دادن محلات و فعال کردن نقش آنها در اداره شهر است. محله محوری و توجه به محله به عنوان واحد برنامه‌ریزی، با هدف تمرکززدایی در مدیریت شهر ایده تحسین برانگیزی است که مستلزم تدوین برنامه، تهیه طرح با الگو و رویکردی منطبق با اهداف محله محوری و تبیین فرایند تحقق اهداف مزبور است. در شرایطی که پس از تهیه سند طرح جامع به عنوان سطح اول از اسناد توسعه شهری کلانشهر تهران، موضوع محله محوری در تهیه سند طرح تفصیلی (سطح دوم از اسناد موصوف) بواسطه حضور کمرنگ لایه‌های مطالعاتی اجتماعی، تاریخی، اقتصادی و .... درمقیاس میانی مغفول ماند؛ رویکرد محله محوری مبنای تهیه اسناد راهبردی-ساختاری و عملیاتی توسعه محلات مناطق 22 گانه کلان شهر تهران در سطح سوم از اسناد مزبور قرار گرفت.

این مقاله بر آن است که با درنظر گرفتن خلاء اسناد طرح تفصیلی در حیطه مطالعات منظر شهری از یک سو و انطباق رویکردهای الگوی محله محوری با مضامین، مبانی و مفهوم منظر شهری و مطالعات این حیطه از دانش، ضمن معرفی منظر شهری به عنوان مفهومی از شهر که توسط شهروندان و بر اساس تجربه آن‌ها از مکان پدید می‌آید، این دانش را به مثابه مبحثی پایه در سیاست گذاری تهیه اسناد مدیریت محله مطرح نماید.



تبلیغات فرهنگی

معرفی کتاب

معرفی کتاب و انتشارات سازمانی

آمار و اطلاعات

نگارخانه