در نخستین نشست شورای سیاست گذاری چهارمین بینال مجسمه های فضای شهری عنوان شد؛

دوسالانه مجسمه های شهری تهران بزرگترین فرصت برای حضور مجسمه سازان کشور است

شواری سیاست گذاری چهارمین دوسالانه مجسمه های فضای شهری با حضور هادی مظفری" معاون فرهنگی و هنرهای شهری سازمان زیباسازی، محسن سلیمانی" سرپرست اداره نقاشی سازمان زیباسازی"، سعید شهلاپور، بهروز دارش ، حمید شانس و کامبیز صبری " از مجسمه سازان پیشکسوت؛ به عنوان اعضای این شورا عصر دیروز در عمارت عین الدوله ( مرکز فعالیت های مجسمه سازی تهران) تشکیل جلسه داد.

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل سازمان زیباسازی شهر تهران، هادی مظفری در این نشست با بیان اینکه چهارمین بینال مجسمه های فضای شهری در زمستان 93 برگزار می شود ،گفت: هدف از برگزاری این دوسالانه ارتقای هنر مجسمه سازی برای فضاهای شهری و جلب مشارکت هنرمندان در این زمینه است.

وی در این باره ادامه داد: طی برگزاری این دوسالانه تلاش می شود تا آثار هنرمندان و دستاورد مجسمه سازی کشور در زمینه مجسمه سازی معرفی و مورد توجه و بررسی قرار گیرد.

معاون فرهنگی و هنرهای شهری سازمان زیباسازی شهر تهران با اشاره به کاهش علاقه هنرمندان به خلق آثار فیگوراتیو، رویکرد چهارمین بینال مجسمه های فضای شهری را نگاه ویژه به آثار حجمی فیگوراتیو اعلام کرد وگفت: توجه به فرهنگ ایرانی – اسلامی و ترویج آثار روایی مانند داستان های مشهور ملی و مذهبی و ضرب المثل ها؛ نوآوری و خلاقیت در ایده، روش های اجرایی و کاربرد مصالح و مواد جدید؛ هم خوانی طرح وایده با هویت و فضاهای شهر تهران از رویکردهای اصلی این دوره از دوسالانه است.

وی پیشنهاد داد در کنار برگزاری بخش اصلی این رویداد ،بخش ویژه ای نیز به مجسمه ای نوروزی اختصاص یابد و در واقع نوروز 94 ویترینی از تمام فعالیت های انجام شده طی سال 93 باشد.

مظفری یکی از مشکلات موجود در طراحی و اکران مجسمه های متناسب با فضاهای شهری راالگوی نامناسب شهر سازی و معماری شهر دانست و افزود: ما مجسمه م مجسمه ساز کم داریم و سازمان و نهادهایی که باید در رشد و توسعه مقوله مجسمه سازی کمک کنند در این زمینه کم کارکرده اند این درحالی است که شهرداری ها برنامه ریز یا سیاست گذار این امر نیستند و فقط به عنوان خریدار این آثار محسوب می شوند.

وی در پاسخ به اینکه تغییر مدیریتی یکی از دلایل رکود تولید و گاهی تقلیل کیفیت آثار هنری شهری است، گفت: کارخوب از خودش دفاع می کند. درست است که تغییر مدیریتی طی سال های اخیر اتفاق افتاده است ولی همچنان برگزاری سمپوزیوم، بینال، جشنواره هنرهای محیطی، جشنواره ساعت های آفتابی به قوت خود باقی و درحال برگزاری است.

در ادامه این نشست، بهروز دارش از مجسمه سازان پیشکسوت کشور، با بیان اینکه رخدادهای هنری و علمی مانند مجسمه سازی باید یک برنامه جامع داشته باشد، گفت: به موضوع مجسمه سازی به صورت جامع توجه نشده است و وزارت ارشاد اسلامی هم در این زمینه کم کاری هایی داشته است. نباید بدون برنامه و عجله ای کاری انجام دهیم. هنرمند اگر با برنامه مشخص و هماهنگ کارکند، به طور یقین خروجی و سرانجام خوبی نیز خواهد داشت.

کامبیز صبری نیز به عنوان یکی از اعضای شورای سیاست گذاری چهارمین بینال مجسمه های فضاهای شهری، در ادامه گفت: چیزی که در درازمدت شهر ما را از بی هنری نجات می دهد، صرف درست و به جای بودجه های اختصاص یافته به این موضوع است. کار درست شهری کاری چند جانبه است که نیازمند حمایت است.

وی ادامه داد: اگر بخواهیم وارد کار فیگوراتیو شویم، اجرای آن هزینه بر است. اگر بخواهیم اجراهای خاصی با موادی خاص انجام دهیم که ماندگاری داشته باشد، باید هزینه های زیادی صرف کنیم.

صبری افزود: باید درباره آثار فیگوراتیو فرهنگی سازی شود و یا با تدوین دستورالعملی برای آن با توجه به تنوع فرهنگی موجود در شهر آثاری خلق شود.

سعید شهلاپور نیز در ادامه با بیان اینکه شهرداری وزارت ارشاد نیست که وظیفه گسترش مجسمه سازی را داشته باشد، گفت: شهرداری نهادی است که می خواهد مجسمه هایی که کیفیت خوبی که نیاز شهر تهران است را تامین کند.

وی ادامه داد: یکی از مشکلات ما این است که مجسمه ساز نمی داند چه موقع و کی باید اقدام به کار کند. گاهی بی برنامگی ها در تنظیم زمان برگزاری فراخوان ها، کیفیت کارها را رتقلیل می دهد. مثلا اگر مجسمه ساز به طور دقیق بداند که حتما بینال دو سال دیگر و در زمان مقرر برگزار می شود، حتما با برنامه ریزی اقدام به این کار می کند.

شهلاپور افزود: اگر بتوانیم گروهی تشکیل دهیم که با تغییر مدیریت ها این برنامه ها به هم نریزد و طبق برنامه ریزی های انجام شده به کار خود ادامه دهد، کار بزرگی انجام داده ایم. در این چند ساله کارهای زیادی انجام شده ولی کارهای استثنایی چندانی ارائه نشده است آنهم به دلیل کافی نبودن امکانات و یا بی برنامگی ها به دلیل تغییر مدیریت ها بوده است.

وی با بیان اینکه باید یک سیاست کلی برای تمام فراخوان ها داشته باشیم که مجسمه سازان قدرت انتخاب و برنامه ریزی برای هرکدام از این فراخوان ها را داشته باشند، گفت: گاهی فرصت کوتاهی که فراخوان ها در اختیار مجسمه سازی قرار می دهدب اعث می شود این هنرمندان نتوانند کارهای ارزشمندی ارائه کنند.

حمید شانس از دیگر اعضای این شورا با بیان اینکه برنامه ریزی در اجرای رویدادهای هنری برای داشتن خروجی های قابل توجه مهم است، گفت: ما هنوز به دقت مشخص نکرده ایم که اهداف سازمان در برگزاری بینال ها یا سمپوزیوم ها چیست؟ به نظرم وقت تدوین قوانین و ضوابط کلی برای این رخدادها رسیده است. اول از همه باید مشخص کنیم جایگاه این رویدادها در سازمان چیست؟ فکر می کنم پس از برگزاری شش دوره سمپوزیوم و سه دوره بینال مجسمه سازی، قوانین و ضوابط لازم برای این رویدادها استخراج شده باشد.

وی ادامه داد: در درون هر بینال بخشی از کارها بر اساس نیازها انتخاب شوند، آنهم بر اساس اصول و اهداف کلی هر بینال و رابطه هر بینال با بینال های قبلی باید بررسی شود. هر دفعه که بینال یا سمپوزیومی برگزار شده، مشکلاتی شناسایی شده اند که قرار شده در بینال های بعدی حل شوند و ضابطه ای برای آنها تعیین شود.

درپایان این نشست، فراخوان چهارمین دوسالانه مجسمه های فضای شهری توسط اعضای شورای سیاست گذاری تصویب شد.



تبلیغات فرهنگی

معرفی کتاب

معرفی کتاب و انتشارات سازمانی

آمار و اطلاعات

نگارخانه